Zonder tanden

Je gaat niet zonder voortanden de deur uit, had de parodontoloog beloofd. Dat gaan we je niet aandoen. Ter overbrugging krijg je een tijdelijke prothese (een plaatje) waaraan twee voortanden bevestigd zijn.  

En dus ging ik een paar weken voor de operatie naar de tandtechnische praktijk voor het maken van een afdruk. Op basis van mijn tanden, en de bouw van mijn kaak, maakten ze een prachtig plaatje. 

Na de operatie mocht die meteen in. En toen... paste hij niet. De hoeveelheid bot die vooral achter mijn tanden was bijgeplaatst betekende dat de vorm van mijn gehemelte veranderd was. Zoveel dat het niet mogelijk was het plaatje ter plekke bij te slijpen. 

En dus ging ik toch zonder voortanden naar huis. Inmiddels was daar wel, wat misschien wel mijn grootste vriend is geworden het afgelopen jaar, corona. Dus ik vroeg maar gewoon een mondkapje en zei nog grappend "dat gaat nu minder opvallen, dat ik met een mondkapje loop". 

Er ging nog iets mis, want de recepten voor antibiotica en pijnstiller die ik had meegekregen bleken op een andere naam. Zonder tanden en zonder mondkapje, want anders niet te verstaan door de telefoon met aan de lijn de assistente aan mijn oor mocht ik de apotheek in, zodat zij even kon uitleggen wat er mis was gegaan. 

Na de operatie was mijn kaak enorm opgezwollen. En niet alleen mijn kaak, maar ook mijn wangen, eigenlijk mijn hele gezicht. Toen de zwelling iets was afgenomen kon ik naar de tandtechnische praktijk voor een nieuwe prothese.